Özber CAN Yrd. Doç. Dr.

Adın Köydü, kaşın ak
Yemyeşil gözlerin vardı, sığmadın serpildin
Kasaba oldun hünerli ellerde başak başak.
Can, Canan, Maral, Sevgili!
Dört bucağın nimet, Cennet
Ama birinde dost yüzleri
Diğerinde hamarat nüktedanları tanıdığım
Ötekinde üzülüp ağladığım sokakların sessiz.
Biliyorum kırgınsın, dargınsın.
Ey nadide giyimli Güzel!
Yücesin, sultan hazineleri az Sana.
Gül olup bağlara düşünce özlem
Yaralara merhem olunca Sen her iklim
Yüküm dünyaya yakınlaşır.
Emin ol. Ya mahur bir bestenin, ya türkünün
Ya ruhu okşayan bir şarkının, ya da bir duanın içinde
Yüreğimin derinlerindesin.
Seninle tattım hazzı, mehtabı, hüznü
Düşlerimin elinden tutup çocuk misali
Yollarında adım adım toyluğum, delikanlılığım…
Son nefeste bağrına basan anasın Sen.
Çok şey yakışırdı Sana. Olmadı. Olamadı.
Seni ağlamak boşaltır mı içimi?
Anı olsa da silinir mi verdiklerin?
Sen. Sen, bir ney sesi kadar yakın
O seste âhenk, o seste ulviyet akın akın.
Sen ateş, biz parende
Biçare semâdayım âlemde.
Unutma ne hal? Seni özlem tevazu
Hissettiğim yalnızca Sensiz gönüllere nakşetmenin yorgunluğu.
Olsun. Yağmurunla menekşeleri, karınla kardelenleri sevdim.
Senin olmadığın yerler soğuk
Öyle ki. Çocukluğum kadar uzak, boğuk.
Geceler uykusuz, yıldızlar peşimde
Hayaline sarılıp ağlayamam gündüzünde gecende.
Bedenler savrulurken gurbette
Sana ilk gün gibi kavuşamama ne acı!
Zaman su. Artık eski bir resmi yeniden çizmeli
Kurbanlar kesip düğünler kurmalı.
Burcu burcu gül, sümbül kokmalı tablo
Sen, ey eşsiz Bahçe!
Önünde kırılmalı binlerce biblo!
Kuş, balık, arı, gül, yaban Sana hayran
Bugün, yarın, ne olur ver ellerini her bayram!
Sen, gün doğarken gördüğüm Rüya!
Gaipten çizgiler, düşlerimi kazıyan fülûğ Hülya!
Adını dağlara, mahyalara yazmalı
Bedbaht niyetlerin yuvasını bozmalı!
Umut bu. Gün doğar, gönüller uyanır
Meczubuna, âlimine, şehidine gözler sulanır.
Kenetlenin eller, gönüller bir
Düğümler çözülmeli artık bir bir!
Ne gülün, ne bülbülün hakkı mâtem
Sen, ömür boyu parmağımda hatem.
İçim kan ağlar gördüğüm zaman
Yemin Sana. Seni sevmediğim yalan!
Manalı bakmalı bu resme. Bir olmalı mazlum İÇİN.
Kâh mürîd aşkıyla el bağlayıp diz kırmalı
Kâh derviş ruhuyla beslenip vebâle el atmalı.
………….

Ya sorup durun eskisi gibi NEDEN, NİÇİN?
Ya da vicdana gelip masum bir KADER BİÇİN!..